หนังสือทั้งหมดของผม

แกงกะหรี่ญี่ปุ่นไม่ได้มาจากญี่ปุ่น และไม่ได้มาจากอินเดียโดยตรงด้วย มันเดินทางผ่านเรืออังกฤษ ผ่านครัวกองทัพเรือเมจิ ผ่านสงคราม ผ่านการมาถึงของก้อนรูซ์สำเร็จรูป กว่าจะกลายเป็นแกงถ้วยที่เด็กญี่ปุ่นทุกคนกินตอนเย็นวันธรรมดา

เล่มนี้ใช้โครงเดียวกับเล่มทงคัตสึ คือประวัติศาสตร์ก่อน แล้วค่อยลงลึกเรื่องเครื่องเทศทีละตัวว่าตัวไหนให้สี ตัวไหนให้กลิ่น ตัวไหนให้ความขม แล้วจบที่การเบลนด์ผงกะหรี่ของตัวเอง

เล่มนี้ต่อยอดมาจากคอร์ส Art of Meat ที่ผมสอน วิธีเล่าคือไล่เป็นขั้น ขั้นที่ 1 คือเนื้อบดในกระทะที่บ้าน แล้วค่อยไต่ขึ้นไปทีละขั้น จนถึงขั้นที่ 11 ที่เป็นวากิว A5 คาโงชิมะกับข้าวผัดมันเนื้อ และไปจบที่ขั้นที่ 20

ที่ทำแบบนี้เพราะคนส่วนใหญ่ที่พังเรื่องเนื้อ ไม่ได้พังเพราะซื้อเนื้อไม่ดี แต่พังเพราะกระโดดข้ามขั้น

หนังสือหมากล้อมที่ขายอยู่ในตลาดไทยส่วนใหญ่เขียนโดยผู้ชนะที่สอนวิธีชนะ เล่มนี้เขียนจากมุมตรงข้าม ผมเล่นหมากล้อมมาสามสิบปี มีอาจารย์สอน เคยลงแข่งหลายรายการ แต่ก็แพ้มาไม่นับครั้งทั้งบนกระดานและในธุรกิจจริง เล่มนี้จึงใช้กระดานอธิบายว่าทำไมถึงแพ้ ไม่ใช่สอนว่าทำอย่างไรถึงจะชนะ

ไม่ต้องเคยจับหมากมาก่อนก็อ่านเข้าใจ เพราะทุกบทอธิบายภาพบนกระดานให้เห็นก่อน แล้วค่อยโยงเข้าชีวิตจริง เล่มนี้จับคู่กับ Unsuccess Story ล้มกี่ครั้งยังไม่แพ้ เล่มนั้นเล่าว่าเกิดอะไรขึ้น เล่มนี้อธิบายว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น

ฤดูใบไม้ร่วงปี 1444 สุลต่านแห่งออตโตมันมีพระชนมายุ 12 พรรษา จักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิง 16 พรรษา ส่วนกษัตริย์ที่นำทัพครูเสดลงไปถึงริมทะเลดำมีพระชนมายุเพียง 20 พรรษา เล่มนี้พาไปดูทั้งโลกในปีเดียวกัน ผ่านคนจริง 20 เรื่องจากปราก ลิสบอน โซล ซามาร์คันด์ คอนสแตนติโนเปิล จนถึงวาร์นา

เล่าแบบเรื่องสั้นที่อ่านแล้ววางไม่ลง แต่ไม่ได้แต่งเรื่อง ท้ายทุกบทมีตารางเฉลยว่าบทพูดไหนเป็นคำพูดจริง